سوره اخلاص مكّى و بعضى گفته‌اند مدنى است و سوره توحيد ناميده‌اند براى آنكه در آن چيزى جز توحيد نيست و كلمه توحيد را كلمه اخلاص هم گفته‌اند و بعضى گفته‌اند : توحيدش ناميده‌اند براى آنكه هر كس متمسّك بشود از روى اعتقاد و اقرار به آنچه در آنست مؤمن مخلص خواهد بود . و بعضى گفته‌اند : براى آنكه هر كس آن را بر طريق تعظيم قرائت كند خدا او را از آتش خلاص نمايد ، يعنى او را از آن نجات دهد ، و نيز آن را سوره صمد ناميده‌اند و هم سوره قل هو اللَّه ناميده شده و هم سوره نسب الرب . در حديثى روايت شده كه براى هر چيزى نسبى است و نسب خدا سوره اخلاص است . و نيز در حديث است كه پيغمبر ( ص ) بسوره قل يا ايها الكافرون و سوره قل هو اللَّه احد مقشقشتان ميگفت و آن دو را موسوم به اين نام نمودند براى آنكه آن دو سوره تالى و خواننده آن را از شرك و نفاق و تبرئه دور مينمايد ميگويند تقشقش المريض من علّته هر گاه بهبودى و عافيت يابد و قشقشه يعنى او را خوب نمود چنانچه هناءگرى سودا پوستى را مداوا مىكند . عدد آيات آن : پنج آيه مكى و شامى و چهار آيه از نظر ديگران است .